۳۹ سالگی؛ این فقط یک همذات‌ پنداری است.

همیشه فکر می‌کردم و احتمالا همه ما فکر می‌کنیم که بالا رفتن سن چیز بد و ناخوشایندی است، بخصوص برای زنان که درگیر هزار و یک طرز فکر و توقع غلط و متهجرانه از طرف اجتماع هستند که این روزها خودش هم دیگر نمی‌داند دقیقا از آدم‌ها چه می‌خواهد.
اما حالا من در ۳۹ سالگی و در آستانه ۴۰ سالگی فهمیدم که واقعا اینطور نیست؛ البته که بالا رفتن سن از نظر جسمی ناخوشایندی‌‌هایی دارد، بخصوص برای ما دهه شصتی‌هایی که وسط جنگ متولد شدیم و در آن وانفسا کمترین چیزی که اهمیت داشت سبک زندگی درست، تغذیه درست و مراقبت از سلامتی بود که این چیزها را امروز می‌دانیم و آن موقع احتمالا خیلی کمتر تا در بزرگسالی بدنمان زهوارش در نرود.
ولی به هر حال اگر از مشکلات جسمی که با بالا رفتن سن به ما چیره می‌شود و مثل مار بر روی ما چنبره می‌زند بگذریم. از نظر روانی بالا رفتن سن می‌تواند چیز ارزشمندی باشد.
من احساس می‌کنم با بالا رفتن سن هر چه بیشتر دارای استقلال و آزادی فکری می‌شوم.

هر چه ذهنمان در کودکی و نوجوانی در چنبره تلقین افکار سنتی قرار می‌گیرد هر چه که بزرگتر می‌شویم مدام از خودمان می‌پرسیم که این عرف‌ها، خرافات و تابوها تا چه حد درست است؟ و هر چه که می‌گذرد با رشد شبکه‌‌های مغزی بهتر می‌توانیم چیزهای درست را از عرف‌های غلط و تحمیل‌های روانی بی‌پایه و اساس جامعه تشخیص دهیم و ذهنمان را از زندان ساخته دیگران رها کرده و حس آزادی و استقلال فکری را بیشتر و بیشتر تجربه کنیم. (البته بعضی‌ها ترجیح می‌دهند تا همیشه در زندان ذهنی خود باقی بمانند و خطر نکنند.)
کلا هر چه که سنمان بالاتر می‌رود بیشتر می‌فهمیم که از زندگی چه می‌خواهیم و از پراکندگی افکار دور می‌شویم. واقع‌بین‌تر می‌شویم و آمال و آرزوها را یا به آن دست پیدا کرده‌ایم یا نزدیک رسیدن به آن هستیم یا اینکه حالا دیگر می‌دانیم چطور به بیشتر آنها دست پیدا کنیم.

یاد می‌گیریم که زمان‌ یک حالت بسیار فرار است که به چشم بر هم زدنی می‌آید و می‌رود. حواسمان جمع می‌شود زمان باقی مانده از عمرمان که همینطور کوتاه و کوتاه‌تر هم می‌شود را چگونه برنامه‌ریزی کنیم تا از باقیمانده آن بهترین بهره را ببریم.
به یک تعادل و آرامش ذهنی می‌رسیم، اعتقادات‌مان را خودمان انتخاب می‌کنیم و تحت تسلط افکار سنتی جامعه و خانواده نیستیم و قضاوت دیگران تا حد ممکن برایمان کم اهمیت‌تر می‌شود. بالا رفتن سن آن هم در یک جامعه سنتی و بخصوص برای زنان می‌تواند نوید بخش یک زندگی شاد و موفق باشد، اگر به جنبه‌های مثبت آن نگاه کنیم؛ همچنان که من در بین همسن و سال‌های خودم نمونه‌های آن را زیاد می‌بینم.